Groeien, bloeien en snoeien

Door Marjet Hoogendoorn

Dit bericht is geplaatst op 15-09-2022

Degene met groene vingers onder ons weten dat het aandacht en tijd kost om een mooie tuin te ontwerpen en te laten groeien en bloeien. Op het juiste moment zaaien, uitplanten, water geven… Op de juiste plek zetten: schaduw, liever volle zon of een beetje van beiden? Wanneer is het juiste moment om te snoeien? Maar wat is het dan genieten van die volle rozen struik of de boom met frisse peren. Zo is onze Hemelse Vader ook met ons bezig. Jezus zegt in Johannes 15:2: ‘Iedere rank aan Mij die geen vrucht draagt snijdt de Vader weg, en iedere rank die wel vrucht draagt snoeit Hij bij, opdat hij meer vruchten voortbrengt.’

Toen ik net tot geloof was gekomen vond ik dat ik zelf wel die heggenschaar kon hanteren. Levensheiliging stond hoog op mijn agenda, dus het liefst had ik in een middagje alle dorre ranken in de wijngaard wel even gesnoeid. Ook wilde ik niets liever dan vrucht dragen, dus overgoot ik mijn wijngaard met water en zonkracht 10. Best intens.

In de praktijk betekende het dat ik vaak periodes had waarin ik veel Bijbel las en bad. Maar na zo’n periode dan weer een tijd bijna niet. Het patroon begon op te vallen en een aantal jaar geleden vroeg ik God hoe dat kwam. Hij liet mij een beeld zien van een atleet op een hardloopbaan. Ze sprintte heel hard en was na korte tijd zo uitgeput dat ze moest stilstaan en bijkomen. Daarna sprintte ze weer een stuk en raakte weer opgebrand. Zo ging het in een vicieuze cirkel door. God zei: ‘Je bent zo streberig dat je jezelf opjaagt en daarna zo uitgeput raakt dat je moet stilstaan.’ Ik ben toen met die streberigheid aan de slag gegaan. Dat klinkt simpel, maar dat is een proces geweest. Ergens was die streberigheid ook gelinkt aan het gevoel tekort te schieten voor God en voor anderen. Een hele gevaarlijke!

Hoe dan ook, misschien herken je dit wel. Geef jij jezelf ruimte voor groei? Op een gezonde manier? Niet rennend voor Jezus uit, niet stilstaand vanuit een gevoel toch tekort te schieten of doordat je prioriteiten verkeerd liggen.

Ik heb m’n dagboek er even bij gepakt uit die tijd. Daarin schrijf ik op wat ik denk dat God zegt. Er staat: ‘Je zult zij aan zij met mij moeten wandelen. Als je voor Mij uit wil rennen zul je niet je doel bereiken. Je zult slechts je vrede verliezen en gefrustreerd raken. Voor alles is een seizoen. Als je vandaag goed uitwerkt wat ik je vandaag geef, zul je zo helder worden als de stroom van een waterval. Laat niks liggen van wat ik je vandaag geef, want een klein beetje gist dringt door in het hele deeg. Je moet accepteren waar je nu bent. En je moet Mij zoeken en in Mijn aanwezigheid en door de levenservaringen die Ik je geef zul je groeien: stap voor stap, steeds dieper geworteld, steeds meer tot bloei komend, steeds sterker. Op de Rots.’

De tekst waar ik vaak aan moest denken in die tijd is Galaten 5:25: ‘Als we leven door de Geest, laten we de Geest dan ook volgen.’ In het Engels spreekt de tekst wellicht nog meer tot de verbeelding: ‘If we live by the Spirit, let us also keep in step with the Spirit.’ Hand in hand, zij aan zij, in gelijke tred. Of zoals Jezus het zei in Johannes 15 (4&5): ‘Blijf in Mij, dan blij Ik in jullie. Een rank die niet aan de wijnstok blijft, kan uit zichzelf geen vrucht dragen. [...]Zonder Mij kun je niets doen.’

Lieve Jezus, dank U wel dat bij U ruimte is voor groei. U weet precies wat ik nodig heb om te groeien en mijn groei is weer anders dan die van een ander. Ik wil in U leven, Jezus, zodat ik veel vrucht zal dragen. Snoeit U de dorre ranken weg in het juiste seizoen? Heilige Geest, vergeef mij dat ik soms voor U uit wil rennen of juist te lang stil sta. Laat mij gelijke tred met U houden. Amen.